Volledige reviews van Tonic

Lees hier de volledige reviews van Tonic

Daphne Brederveld

Het boek 'Tonic' van Ralf Mohren beschrijft eerlijk en zonder omwegen de alcoholverslaving van de hoofdpersoon Arthur Poolman.

De student die vaak te diep in het glaasje kijkt, veranderd in een man die de uitspraak 'Ergens op de wereld is het 12 uur' wel erg letterlijk neemt. De chatsites, flessen Aliwen en prostituees op de Bokkingshang in Deventer komen in een razendsnel tempo voorbij.
De gesprekken die Arthur met zichzelf in de spiegel voert zijn indringend en open.
Arthur moet eerst de bodem bereiken voordat hij gedwongen wordt zich over te geven.

Een boek waarin je een kijkje krijgt in de leugenachtige wereld van een verslaafde, die gepaard gaat met ups en downs. Door de korte zinnen en onverwachte overgangen tussen het verleden en heden komt de chaos, die de hoofdpersoon voelt, goed naar voren.

Antoinette van Steeg

Een prachtig geschreven boek over de aan alcoholverslaafde Arthur Poolman. De korte krachtige zinnen nemen je in verslavend tempo mee in het leven van een alcoholist.

Arthur is een doorsnee man die worstelt met zijn onzekerheden en deze steeds verder wegdrinkt. Dat zijn relatie met Maite, zijn vrouw, steeds slechter wordt heeft hij niet door. Als Maite hem voor de keuze zet "je kiest voor mij of voor de drank" besluit Arthur zijn leven drastisch te veranderen.

Gedurende het boek beschrijft Arthur op een beklemmende wijze zijn verslaving en de ups en downs die dit teweeg brengt in zijn dagelijks leven. Tonic is een verhaal dat zo mooi beschreven is dat je het boek niet snel zal vergeten. De worsteling van Arthur en het realistisch geschreven verhaal hebben op mij een diepe indruk gemaakt.

Anke van Doornik

In Tonic maken we kennis met Arthur Poolman, wiens leven lange tijd heeft bestaan uit grote hoeveelheden alcohol.

Met deze verslavende drank is Arthur begonnen in zijn studententijd, de tijd waarin eigenlijk bijna alle studenten aardig wat drank wegwerkten. Alleen is het bij Arthur na die tijd helaas niet gestopt, maar eigenlijk erger geworden.

Zo erg, dat hij regelmatig op de school waar hij werkzaam is als leraar moet verzuimen. Vooral de maandagen zijn voor hem geen feest. En bovendien dreigt de drank hem zijn relatie met Maite te gaan kosten, iets wat hij graag voorkomen wil.

Na een uit de hand gelopen drankgelag van een week, waarin hij op de bodem terecht komt, is voor hem de maat vol. Hij meld zich aan bij een verslavingsdeskundige en begint bijeenkomsten van de AA bij te wonen.

De worsteling om van koning alcohol af te komen wordt een succes, het lukt hem de drank te laten staan. Maar dan dient zich een volgend, groot probleem aan. Wat te doen met de tijd en ruimte die vrijkomt nu hij niet meer bijna doorlopend onder invloed is. Dat probleem lijkt nog bijna groter te zijn dan de drank zelf.

Deze roman, met veel inlevingsvermogen en veel zelfinzicht geschreven, laat scherp de worsteling van de hoofdpersoon met de alcohol zien. Toch is het geen zwaar boek om te lezen, het is een eerlijk verslag, af en toe zelf wat luchtig, wat het lezen des te plezieriger maakt. Vooral de eerlijkheid en het zelfinzicht maken dit boek heel bijzonder.

Ik heb het boek met veel genoegen en interesse gelezen.

Chapeau voor de auteur, Ralf Mohren!

Nathalie Westerhof

Tijdens het lezen van dit boek betrapte ik mezelf een aantal keer op een sterk verlangen naar een heerlijk koud glas Westmalle Tripel- die ik eigenlijk niet eens zo lekker vind. Een aantal regels verder sloeg dit verlangen meestal al snel weer om: een glas tonic is ook prima.

Het boek begint in het heden, waarin hoofdpersoon Arthur Poolman net zijn verslaving onder ogen heeft gezien en zich heeft aangesloten bij de Anonieme Alcoholisten. In het heden vertelt Poolman over zijn verslaving, zijn wekelijkse bezoeken aan de AA, het leven zonder drank en denkt hij terug aan zijn aan alcohol rijke verleden. Dit wordt afgewisseld met flashbacks van de laatste week waarin hij dronk, de week die zou eindigen met wat hij zelf 'De Val' noemt.

Deze afwisseling tussen het heden en de week van 'De Val' maakt het erg lastig het boek weg te leggen. Hoewel ikzelf niet altijd een even grote fan ben van flashbacks in een boek (soms kunnen deze erg traag zijn en ga ik er snel doorheen, zodat ik weer verder kan met het 'echte' verhaal), zijn deze in Mohrens roman beide zo meeslepend dat ik maar door bleef lezen. Want, wat gebeurde er precies tijdens en tot aan 'De Val'? En, kan Arthur Poolman de gehele roman van de alcohol afblijven?

De situaties waarin Poolman terecht komt zijn soms even komisch als pijnlijk. Van de geweldige smoezen die hij voor zichzelf en andere bedenkt tijdens het drinken ("Ik drink het liefst in even aantallen"), tot de manieren die hij bedenkt om de alcoholgeur te verdrijven (heel veel Fisherman's Friend en veel Listerine): Arthur Poolman blijft een sympathiek personage, voor wie je van begin tot eind blijft hopen op een goede afloop. Ik sloot het boek met het idee dat ik begreep hoe een alcohol verslaving in elkaar zit, maar toch ook weer helemaal niet. Het gevoel alsof ik het van dichtbij had meegemaakt, het bij een goede vriend had zien gebeuren. Tot ik me realiseerde wie deze ' goede vriend' dan moest zijn: Arthur Poolman. Ik was vrienden geworden met een personage, en dan weet ik: ik heb zojuist een erg goed boek gelezen.

  • Meulenhoff is onderdeel van samenwerkende uitgeverijen Meulenhoff Boekerij